Voor wie het nog niet in de gaten had; Auto55.be is gestart met lange duurtesten. Het doel daarvan is van u als lezer een meer gedetailleerd beeld van de auto in kwestie op te kunnen hangen. Dat kan natuurlijk omdat de redactie er meer kilometers mee afmaalt, maar ook omdat we de auto's automatische gebruiken in meer uiteenlopende omstandigheden dan bij een normale test het geval is. In onze testvloot voor deze unieke rubriek spotte u wellicht al de Lexus CT200h en de Dacia Sandero 1.5dCi. En deze Volvo S60 DRIVe maakt onze duurtestvloot compleet. Die is uitgerust met een 1.6l dieselmotor die 115pk opwekt en slechts 114gr/CO2 per kilometer uitstoot en daarom komt die nog in aanmerking voor een ecopremie van 3%. Dat tempert de aankoopprijs (basis) van € 28.250 een beetje.
Afgelopen zomer bevond onze test-Volvo zich in het bergachtige Spaanse binnenland. Na de ecorit die ook de Dacia Sandero te beurt viel, maar die resultaten houdt u nog even van ons tegoed. Wij concentreren ons bij deze eerste bespreking van de S60 op de rijeigenschappen in een meer uitdagende omgeving. Wat anders dan ons platgestreken Belgische landschap. We weten natuurlijk wel dat de 1.6l dieselmotor in een degelijke tijd van 10,9 seconden naar 100km/u accelereert, maar dat is op een vlak wegdek. Houdt de DRIVe-opstelling met een verlaagde ophanging, lange versnellingsbakverhoudingen en banden met een lage rolweerstand ook nog steek als je constant hellingen op- en afrijdt?
Terwijl je je rijgedrag in ons land in normale omstandigheden nauwelijks moet aanpassen aan de eigenschappen van zo'n zuinige auto, moet je dat in de bergen wel doen. Vooreerst is de S60 met 1.490kg op de weegschaal geen pluimgewicht en kan je de trekkracht van 270Nm eerder omschrijven als adequaat. Bovendien komt de trekkracht nogal abrupt vrij vanaf zo'n 1.700t/min. Dat betekent dat je bergop veel langer de lagere versnelling moet aanhouden. Door de langere versnellingsbakverhoudingen kom je anders meteen in een toerentalgebied terecht waarin de motor je geen ademruimte geeft. Je moet je op hellingen natuurlijk altijd aanpassen, maar hier is het uitgesproken. Eens je je erop hebt ingesteld zijn er natuurlijk geen problemen meer. Verbruikswinst zal je hier echter niet boeken.
Bij nagenoeg alle eco-wagens wordt een aanzienlijk deel van de winst in efficiëntie geboekt door de weerstand te verlagen. Dat betekent dat de banden minder rolweerstand opwekken, dat de koets beter door de lucht klieft, maar ook dat de mechanische weerstand beperkt wordt. Dat lijkt een situatie die alleen maar voordelen oplevert, maar wanneer je een helling afrijdt wordt dat toch weer een factor. Zelfs op een afdaling van 5% in tweede versnelling versnelt de S60 spontaan, ook al blijf je met je voet van het gaspedaal. Er zit dus niet anders op dan met de remmen de snelheid in te tomen. Als je afdaling van korte duur is, is dat natuurlijk geen probleem. Maar als je kilometers aan een stuk bergaf rijdt, zitten de stoppers snel op hun tandvlees. Je voelt dat natuurlijk aan het pedaal (en anders zijn de rookpluimen aan de voorwielen wel een indicator) en last dan best een adempauze in. We zijn er nooit mee in de problemen gekomen, maar we kunnen je niet aanraden het sponzige gevoel van het middelste pedaal te negeren.
De S60 DRIVe beschikt niet over de meest gemoedelijke ophanging. Ze is zonder meer stug en de beschikbare veerweg is eerder beperkt. Op een degelijk wegdek levert dat geen enkel probleem op want demping en filtering zijn uitstekend waardoor het comfort van hoog allooi is. Als je (op reis bijvoorbeeld) af en toe eens een steil straatje in moet draaien, wees dan niet verbaasd als de S60 een achterwiel opheft. Geen enkel probleem als je het mij vraagt, maar je voelt het wel en daarom viel er op de passagierszetel telkens een gilletje te oogsten.
