Jawel, we parkeren de nieuwe Yaris diesel in ons duurtestpark, maar niet echt voor lang. We gebruiken hem eigenlijk als aanloopwagen naar een andere Toyota (neen, we laten nog niet in de kaarten kijken). Het geeft ons ook meteen de kans om eens wat dieper in te gaan op details die soms tijdens onze toch al gedetailleerde testverslagen achterwege blijven. Iets wat we in deze rubriek overigens meer en meer zullen doen.
We kunnen vertellen dat het design een veilige keuze is, dat de kwaliteit overtuigt, maar dat de materiaalkeuze teleurstelt. Allemaal zaken die we al wisten. Maar er is nog een detail waar we wél over in de wolken zijn. Een almaar belangrijker detail als we de marketingboys mogen geloven. En dat is het audio- en navigatiesysteem. "In Car Entertainment" of kortweg ICE heet dat tegenwoordig. De Yaris die ettelijke weken bij ons logeert heeft immers een verrassend helder en kleurrijk scherm voor de navigatie dat ook nog eens aanraakgevoelig is. Zoals elk draagbaar navigatiesysteem weliswaar, maar dat het is ingewerkt is een primeur voor het segment.
De bediening van de navigatie-invoer is gemiddeld. De processor heeft wat tijd nodig om input te verwerken en nogal evidente zaken als het stopzetten van de routegeleiding vergt wat zoekwerk. Maar de koppelfunctie met een draagbare muziekspeler zoals Apple's iPod, die is ronduit uitstekend. Het toestel wordt onmiddellijk herkent, de uitwisseling van gegevens en albumhoesjes verloopt vlekkeloos en je kan probleemloos instellen dat je een willekeurige weergave van alles wat op je MP3-speler staat wil. Het lijkt vanzelfsprekend dat zulks probleemloos verloopt, maar dat is eigenlijk zelden het geval. We hebben er onlangs bij een Audi die vijf keer zo veel kost uren op zitten zweten en hebben uiteindelijk de handdoek in de ring gegooid. Dagelijkse gebruikspret begint bij de simpele dingen.
