Wie een elektrische wagen kocht en thuis een laadpaal installeerde, deed dat vaak uit overtuiging én met het idee slim bezig te zijn. Maar nu dreigt een nieuwe kater. Netbeheerder Fluvius stelt vast dat ongeveer de helft van de Vlaamse thuislaadpalen niet geregistreerd is. Het wil daarvoor een administratieve boete van 117,68 euro uitschrijven.

Officieel zijn er ruim 70.000 private laadpunten aangemeld. In werkelijkheid zouden het er bijna dubbel zoveel zijn. Tienduizenden gezinnen riskeren dus een sanctie omdat ze hun laadpunt niet hebben gemeld – een verplichting die al van kracht is sinds 2021. Straks zal blijken dat ze eigenlijk overbodig is.

Fluvius kan gewoon zien wie een laadpaal heeft

De redenering van Fluvius: men wil weten waar het net zwaar belast wordt om tijdig te investeren. Op zich logisch. Alleen wringt het dat Vlaanderen inmiddels 2,95 miljoen digitale meters telt. Via die meters heeft Fluvius perfect zicht op het verbruik en kan men detecteren waar een laadpaal actief is. Het bewijs: het bedrijf weet wie z’n laadpaal niet registreerde.

Toch dreigt nu een boete voor wie vergat – of nooit wist – dat er nog een aparte administratieve stap nodig was. Zelfs wie via de werkgever een laadpaal liet plaatsen, blijft als particulier verantwoordelijk voor de registratie.

Machtige netbeheerder

Vlaams minister van Energie Hans Bonte (Vooruit) vraagt Fluvius om niet meteen te beboeten en eerst beter te informeren. Volgens hem ondermijnt een extra factuur het draagvlak voor de energietransitie. Maar dat een minister moet “vragen” om mildheid, illustreert hoe machtig de netbeheerder is.

Dit dossier past in een bredere trend: wie investeert in elektrificatie krijgt te maken met een kluwen van regels, meldingsplichten en tarieven. In plaats van automatische registratie op basis van beschikbare data, wordt de verantwoordelijkheid volledig bij de consument gelegd. Die wordt door een nutsmaatschappij die een monopoliepositie geniet, liefst niet behandeld als een echte klant.

De zoveelste onvoorziene hindernis?

Noem het ook gerust de zoveelste gebroken belofte van elektrisch rijden. Dat zou goedkoper zijn, properder en praktischer. In de praktijk blijkt het opnieuw vooral ingewikkelder te worden.